 |
تراشه های
قابل بر نامه ریزی |
|
بازار تراشه ها
ی
قابل بر نامه نویسی منطقی ظرفیت بالا(HCLPD) در سال
های اخیر گسترش زیادی یافته است. دلیل آن هم آشنایی
طراحان با تراشه های تازه و معماری جدید آنها می باشد.
با توجه به اینکه این
تراشه ها دامنه بزرگی از طراحی ها را بایمان ممکن می
سازد یک مهندس طراح می بایست بسته به نوع طراحی خود از
میان تمتم قطعات موجود
بهترین و در عین حال به صرفه ترین تراشه را برای طراحی
خود انتخاب کند.

انتخاب تراشه مناسب می
تواند به بازار فروش منجر شود.در حالیکه انتخاب غلط
سبب شکست اقتصادی پروژه خواهد شد.برای یک تصمیم صحیح
به صرفه شما باید با توانایی ها و همچنین محدودیت های
تراشه های مختلف آشنا شوید.
انواع PLD ها :
PLD ها شامل قطعات کم ظرفیت تا پر ظرفیت می
باشند.ظرفیت های کم PLD ها که اصطلاحا PLD های ساده
نامیده می شوند معمولا کمتر از 600 گیت قابل استفاده
دارند و شامل محصو لاتی چون PLD-GAL می شوند.
PLD های ساده توسط تکنو لوژی CMOS طراحی شده اند که
شامل EPROM و EEPROM و حافظه FLASH می باشند.HCPLD ها
بیش از 600 گیت قابل استفاده دارند و شامل CPLD و FPGA
ها می شوند. در در این نوع تراشه ها تکنولوژی بسیار
بالایی به کار رفته است. HCPLD را بسته به ساختمان
اتصالات داخلی آنها می توان به دو دسته CPLD ها و FPGA
ها تقسیم کرد.
مقایسه معماری CPLD و FPGA :
CPLD ها از چندین تکنو لوژی مختلف CMOS استفاده می
کنند که دامنه گسترده هی از طراحی های دیجیتال را در
اختیار قرار می دهند. ترتشه های EPROM -EEPROM - FLASH
قابلیت دوباره بر نامه ریزی شدن را دارند.
در
CPLD هایی که بر مبنای SRAM ساخته شده اند معماری LUT
به کار رفته است که رجیستر های متمرکز را در اختیار
طراح قرار می دهد. این قطعات قابلیت تغییر شکل درون
مداری را دارند.
امروزه شبیه سازی کامپیوتری میتوانند جلوی برخی
اشکالات و اشتباهات طراحی را بگیرد. اما به هر حال یک
طرح قاعدتا نیاز به تست سخت افزاری طرح خود را دارد تا
تغییرات نا محسوس خصو صیات سیستم را مشاهده و خطایابی
کند.
با
قطعه ای که قابلیت فقط یک بار بر نامه ریزی داشته باشد
و مثلا بر پایه antifuse ساخته شده باشد طراحی چیزی جز
به حدر دادن سرمایه نیست.