در موتورهاي درون سوز که در خودروهاي بنزيني استفاده مي شود کاربراتور وظيفه دارد نسبت مناسب سوخت به هوا تنظيم کند. اين نسبت که نسبت استوکيومتري ناميده مي شود در مورد بنزين 14.7 قسمت هوا به يک قسمت سوخت است. اما هميشه اين نسبت، نسبت مناسبي نيست زيرا اگرچه با فرض اين نسبت، معادله ي شيميايي سوختن بنزين موازنه مي شود و سوخت تماماً مي سوزد و بدون هيچ آلايندگي از اگزوز خارج مي شود اما در شرايط مختلف کار موتور بايد اين نسبت تغيير کند. مثلا در حالتي که خودرو تازه روشن شده است بايد مقدار بيشتري سوخت وارد کاربراتور شود، چون دماي موتور پايين است و تمام سوخت تبخير نمي شود. در اين حالت گفته مي شود که بايد سوخت غني وارد سيلندر شود، مثلا در اين حالت نسبت 9 به 1 مناسب است. اين کار بوسيله ي ژيگلور دور آرام کاربراتور انجام مي شود. يا در شرايط ديگري لازم است که مقدار سوخت کاهش يابد مثلا نسبت 16 به 1 که در اين حالت گفته مي شود سوخت فقير وارد موتور مي شود. علاوه بر اين در لحظه ي افزايش دور موتور خودرو نياز به سوخت افزايش مي يابد و بايد سوخت بيشتري وارد کابراتور شود. اما مکانيزمي که بوسيله ي آن اين نسبت تنظيم مي شود بسيار جالب است و مستقيما از قانون برنولي استفاده مي شود. بدين صورت که کاربراتور در ساده ترين حالت از يک مجراي استوانه اي تشکيل شده که در قسمت مياني خود باريک تر شده، به اين مجرا ونتوري گفته مي شود. زماني که ما با فشردن پدال گاز مقدار هواي ورودي از دريچه ي گاز را افزايش مي دهيم، سرعت ورود هوا نيز افزوده مي شود. زماني که اين جريان هوا از ونتوري عبور مي کند به علت کاهش حجم سرعتش افزايش مي يابد و در نتيجه باعث کاهش فشار در آن ناحيه مي شود. در اين حالت سوخت موجود در مخزن کابراتور بوسيله ي لوله باريکي ژيگلور اصلي ناميده مي شود در اثر کاهش فشار، مکيده مي شود و به همراه هوا وارد سيلندر خودرو مي شود. در تصوير يک کاربراتور بسيار ساده را که در ماشين چمن زني استفاده مي شود مشاهده مي کنيد.

اگرچه کاربراتورحدود يک صده به عنوان ابزار تنظيم سوخت در خودرو استفاده شده است اما به علت پايين بودن دقت آن نسبت به به سيستم هاي انژکتوري از سال 1990 بر اساس قوانين حفاظت از محيط زيست تمام خودرو سازان امريکايي مجبور به استفاده از روش انژکتوري در خودرو هاي توليدي خود شدند. دقت بالاي سوخت رسان هاي انژکتوري ناشي از مکانيزهاي کنترلي دقيق با استفاده از سنسورها ،کامپيوتر مرکزي خودرو (ECU) و عملگرهاي الکترونيکي (انژکتورها، سولنوئيدها، استپر موتور و ...) است. سعي مي کنم در يادداشت هاي بعدي در مورد سوخت رسان هاي انژکتوري بنويسم.